Dagje B-meer.

Eindelijk had ik weer eens tijd om te vissen en plan ik voor dinsdag nacht en woensdag een sessie met Jordy.
De dag daarvoor ging ik nog snel even boilies ophalen en terwijl ik daar ben wordt ik gebeld door mijn baas. Of ik de volgende dag kan komen werken. KUT! dacht ik eindelijk weer te kunnen vissen moet ik weer werken.
Twee dagen later heb ik dan wel eindelijk tijd maar kan Jordy niet dus bel ik nick en die wil met me mee.
S'avonds kom ik aan en even later komt nick ook. Snel alles klaar maken, boot oppompen en uitvaren.

Al tijdens het uitvaren van nick zijn lijnen krijg ik een aantal piepen op mijn linker hengel en omdat ik op een hele lange afstand vis sla ik meteen aan. niks... een uur later gebeurt hetzelfde. weer niks.. later gebeurt het nog een keer maar nu laat ik hem gewoon liggen en stopt het al snel. Waarschijnlijk was het brasem omdat mijn voer op die stek bestond uit mini-pellets, hennep etc.
We besluiten vroeg naar bed te gaan en terwijl ik nog wat zit te lezen hoor ik iemand (heel slecht) fluiten verderop. Het blijkt een vriend van Nick te zijn dus maar weer de schoenen aan en een praatje maken.
Om half twee duiken we weer de tent in om de slaap proberen te hervatte.
Om drie uur wordt ik wakker door een aantal snelle piepen.
Snel pak ik de hengel op en voel een goede weerstand aan de andere kant van de lijn.
Ik zit tussen twee overhangende bomen te vissen dus het eerste stuk van de dril moet vanaf de kant gedaan worden. Als ik denk dat de vis ver genoeg van de bomen is springen we de boot in.

Eenmaal boven de vis verloopt de dril vlekkeloos en kan Nick het net onder de goed gebouwde spiegel schuiven. Op de kant maken we alles klaar voor de foto's en het wegen. De spiegel lijkt nu wel verdacht veel op de vis die ik vorig jaar ook al in het voorjaar ving maar toen in april en op 27 pond. Nu heb ik de vis  echter na de paai gevangen en komt de klok ook niet verder dan 25.5 pond.


Na wat foto's en te hebben gefilmd zet ik de vis weer terug. Snel vaar ik mijn lijn weer uit en duik mijn stretcher weer in. Ik sms Stijn nog even (die met Jordy en Bas aan het vissen is) of het bij hun nog wat is. Ik krijg meteen een sms terug en dat zegt genoeg. Wanneer ik het sms'je open lees ik dat ze op dat moment al 18 vissen hebben gevangen! Om 6 uur wordt ik weer gewekt door een keiharde fluiter van Nick. Ik ben sneller mijn tent uit en sla hem meteen aan. Als hij zijn tent uit is neemt hij het over Nick zit op een afstand van ongeveer 200 meter te vissen dus gaat hij er snel met de boot naar toe. Eenmaal daar aangekomen zit hij vast en komt hij zonder vis terug naar de kant.
Balen...
Om 9 uur komt de Portugese buurvrouw ontbijt brengen en om 11 uur hebben we alles weer opgeruimd en keren we weer huiswaarts.
Van de week ga ik weer een nacht vissen en misschien wel weer op het zelfde water.

Tight lines,

Daniel

nog een paar dagen

Nog maar twee dagen en dan heb ik mijn examen afgerond.
Door mijn examen heb ik een hele tijd niet kunnen vissen en als er om je heen de ene dikke bak na de andere wordt gevangen maakt dat het er niet makkelijker op.
Volgende week ga ik met jordy meteen aan de bak en twee nachie's mee pakken.
Ook is er triest nieuws.
Op ons vertrouwelijke maar moeilijke thuis water zijn een aantal oude, zware vissen overleden.
De laatste uitzetting van de vissen dateert alweer uit 1997 en de oudste vissen zijn uitgezet in de jaren 70.
Ook karpers gaan helaas een keer dood. De vissen die zelf niet weten wat er gebeurt als ze gevangen worden maar bij de vanger een euforisch moment veroorzaken wat ze voor eeuwig bij zal blijven.
Een geschiedenis die elk van die vissen had is een beetje verloren gegaan, en blijft er alleen de foto's en herinneringen nog over.  Hopelijk groeien de andere vissen door naar het zelfde gewicht als hun oude makkers en komt er weer een gezond zwaar bestand.
Volgende week ga ik weer vol vissen en zal ik veel blogs posten.

vangse!!

Daniel

Een middag langs de sloot.

Op zondag spreken Bastiaan en ik af om een paar uurtjes met de korst langs ´de sloot´ te gaan struinen. Bas heeft de week daar voor twee mooie vissen gevangen en er lijkt alleen maar meer vis de sloot in te trekken. 

Met mijn scooter haal ik bas op en rijden we richting de sloot. Ik zet mijn scooter boven op een bruggetje zodat ik die ook nog een beetje in de gaten kan houden. Wanneer ik over de reling van de brug kijk zie ik al meteen een dikke schub met zijn kop onder een lelieblad schuilen. Snel zet ik een korst op de haak en gooi vlak bij de vis in. De vis zwemt langzaam vooruit maar niet richting mijn korst. Hij verdwijnt in de schaduw onder een overhangende boom. 

Snel gaan we verder en komen we de eerste karpers al weer tegen. En wat voor vissen.. een enkeling gaat wel over de 30 pond.

Bij het eerste lelie veld zien we meteen een paar vissen zwemmen. Snel weer een korst op de haak en ingooien maar. Dit stuk van de sloot zit echter vol met lelies en al snel kom ik er achter dat ik hier nevernooit een vis kan haken. Laat staan uit kan krijgen. Na twee keer vast te hebben gezeten pak ik alles weer op en loop verder. 

Ondertussen heeft Bas ook een paar vissen gezien en doet zijn best een dikke bak te verleiden. 

Terwijl ik verder zoek naar karper, razen achter mij de scooters en fietsers voorbij. De vissen trekken zich hier niets van aan en lijken zelfs het verschil tussen visser of passant wel te herkennen.

Plots zie ik achter een hoge rietkraag een dikke spiegel liggen en snel gooi ik mijn korst in het water. Even lijkt de vis te schrikken en zwemt de andere kant uit maar dan bedenkt hij zich en zwemt langzaam op mijn korst af. Net onder mijn korst lijkt het alsof de vis het trucje wel voorheeft en zwemt ongegeneerd verder. 

Vandaag merken we wel dat de vissen erg passief zijn. Zwemmen doen ze wel maar met azen zijn ze niet echt bezig. Bij veel vissen zal de paai al in hun kop zitten. En dan heeft het liefdes spel op dat moment hun voorkeur. Na nog wat pogingen geven Bas en ik het op en pakken we de scooter om vervolgens terug naar huis te rijden. 

Morgen ga ik een ochtend vissen op afstand om te kijken of ze daar wel in geïnteresseerd zijn. 

Wordt vervolgd,

Daniel Stoop.