Met mijn scooter haal ik bas op en rijden we richting de sloot. Ik zet mijn scooter boven op een bruggetje zodat ik die ook nog een beetje in de gaten kan houden. Wanneer ik over de reling van de brug kijk zie ik al meteen een dikke schub met zijn kop onder een lelieblad schuilen. Snel zet ik een korst op de haak en gooi vlak bij de vis in. De vis zwemt langzaam vooruit maar niet richting mijn korst. Hij verdwijnt in de schaduw onder een overhangende boom.
Snel gaan we verder en komen we de eerste karpers al weer tegen. En wat voor vissen.. een enkeling gaat wel over de 30 pond.
Bij het eerste lelie veld zien we meteen een paar vissen zwemmen. Snel weer een korst op de haak en ingooien maar. Dit stuk van de sloot zit echter vol met lelies en al snel kom ik er achter dat ik hier nevernooit een vis kan haken. Laat staan uit kan krijgen. Na twee keer vast te hebben gezeten pak ik alles weer op en loop verder.
Terwijl ik verder zoek naar karper, razen achter mij de scooters en fietsers voorbij. De vissen trekken zich hier niets van aan en lijken zelfs het verschil tussen visser of passant wel te herkennen.
Plots zie ik achter een hoge rietkraag een dikke spiegel liggen en snel gooi ik mijn korst in het water. Even lijkt de vis te schrikken en zwemt de andere kant uit maar dan bedenkt hij zich en zwemt langzaam op mijn korst af. Net onder mijn korst lijkt het alsof de vis het trucje wel voorheeft en zwemt ongegeneerd verder.
Vandaag merken we wel dat de vissen erg passief zijn. Zwemmen doen ze wel maar met azen zijn ze niet echt bezig. Bij veel vissen zal de paai al in hun kop zitten. En dan heeft het liefdes spel op dat moment hun voorkeur. Na nog wat pogingen geven Bas en ik het op en pakken we de scooter om vervolgens terug naar huis te rijden.
Morgen ga ik een ochtend vissen op afstand om te kijken of ze daar wel in geïnteresseerd zijn.
Wordt vervolgd,
Daniel Stoop.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten